Zoeken

Angst voor het mysterie, het is wat.

Onlangs had ik het genoegen in een lichte discussie te belanden met een wetenschapper. U weet wel, een echte, eentje die aan de universiteit werkt. In zijn discours ontwaarde ik zoveel angst dat de vraag: ben je zo bang voor de dood, niet kon uitblijven. Hij antwoordde dat die niet zou mogen bestaan. Wat me verwarde omdat ik leven en dood als één geheel beschouw. Ik vroeg hem hoe hij dan verder omging met het onbekende. Hij stelde dat als iets niet bewezen was het volgens hem dan ook niet bestond. Weer was ik verbaasd. Ik stelde dat zowel Newton als Einstein zowel de zwaartekracht als de relativiteit niet zelf gecreëerd hadden. Ze beschreven fenomenen die al een onwaarschijnlijke lange tijd voor ze beschreven werden hun uitstekende werking etaleerden. Als iets niet bestaat als het niet bewezen is wil dat zeggen dat hij de beschrijving van een fenomeen dus verwarde met het fenomeen zelf. Omdat zelfs Einstein die met zijn briljante geest zijn wereldberoemde formule bedacht, niet kon duiden, vermoeden, gissen naar waarom het zo was als hij het beschreef. Hoe het was kon hij doorzien maar waarom het was niet. Ik vertelde de wetenschapper dat er miljarden mensen rondlopen die een ander gevoel, gedachte, idee, aanvoelen hebben van de dood, en dat zijn ‘wetenschappelijke blik’ dus eigenlijk absoluut geen aansluiting kan vinden bij mensen die de dood als een overgang beschouwen zoals de meeste mensen in Indië bijvoorbeeld. Ik voelde een enorme afkeer bij hem voor wat hij als esoterisch beschouwde. Ik was verrast. Ik zei hem dat er nog miljarden fenomenen aan het werk zijn tussen hemel en aarde die nog niet beschreven zijn door de wetenschap maar die wel elke milliseconde doen wat ze doen. Alles wat is, zonder dat we weten wat het is, noemen we voor het gemak: het mysterie. Het mysterie is mysterieus omdat het niet gekend is door de ratio. Maar wat kan ons heelal onze ratio schelen? Dat universum doet wat het doet, ook zonder ons brein. Ik zei hem dat ik mensen mooi vind die het mysterie willen en durven omarmen en daar zelfs een diep respect voor koesteren. Er is zoveel dat we niet weten, en het is jammer dat de wetenschap zich in arrogantie wentelt om het onbekende af te doen als idiotie en voer voor idioten die in fabeltjes geloven. Ik wenste hem wat bescheidenheid toe en dankbaarheid voor al wat is. Het is niet omdat we iets niet weten dat het niet bestaat. En als we doen alsof we weten blijkt later meestal dat we het toch niet wisten. Het is wat met die wetenschap tegenwoordig. Wat ooit begon als een geniaal middel om meer te willen begrijpen is verworden tot een dictaat dat niet in vraag gesteld mag worden, terwijl in vraag stellen nu net het hart van wetenschap is. Ik wens bij deze alle wetenschappers een blik naar boven toe en de vrijheid om te mogen denken: ‘er is nog zoveel dat we niet weten, dat is het enige dat we weten’. En verwondering en dankbaarheid voor het mysterie dat bezongen mag worden omdat, ondanks het niet gekend is door ons brein, het toch maar eindeloos leven genereert waar u en ik ons over mogen verwonderen.

19 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Ik heb het gelukzalige vermoeden van wel. Omdat we voor het eerst in de geschiedenis met zovelen zien wat ze niet willen dat we zien. Omdat zovelen in hun diepste zelf voelen dat ze helemaal klaar zij

(een warme ode aan zij die spreken, ook als dat niet gewenst is) Ik zie mooie kinderoogjes met de wenkbrauwen gefronst die dromend naar de sterren datgene zien wat ooit eens was Wat niets lijkt blijkt

Het is een koude wereld Waar voor en tegens Voorgesteld worden als Alternatief voor zijn Het is een koude wereld Waar angst regeert En gedachten gesmoord worden Onder dwang van zij Die ons beschouw