Zoeken

Is de geschiedenis een bocht aan het nemen?

Ik heb het gelukzalige vermoeden van wel. Omdat we voor het eerst in de geschiedenis met zovelen zien wat ze niet willen dat we zien. Omdat zovelen in hun diepste zelf voelen dat ze helemaal klaar zijn met de eindeloze manipulaties in naam van valse goden die verkleed als wetenschappers hun broodheren dienen. Mijn vermoeden ligt in het eenvoudige geloof dat er een nieuwe wereld geboren kan worden voorbij de vele manipulaties.


Nog nooit in de geschiedenis zijn zoveel mensen in staat om waarheid van propaganda te onderscheiden. En misschien is dat wel één van de sleutels die hoognodig zijn voor die nieuwe wereld waar we met ons allen zo reikhalzend naar uitkijken. De tocht is nog lang maar er is geen weg terug.


Uiteraard zijn er nog vele pijnscheuten en dat zal nog wel eventjes zo blijven. Maar is het niet wonderlijk om te zien hoe alle pogingen om te manipuleren een omgekeerd effect aan het sorteren zijn. Verdring de waarheid en nog nooit is er zoveel waarheid te ervaren. Verdring de kritische stem, en nog nooit hebben er zoveel prachtige, kritische stemmen geklonken.


Alles lijkt het tegenovergestelde te bereiken. Al die ergernissen over die politiekers die ons met hun verregaande onzin beleid als kleuters behandelden. Al die zogenaamde virologen die ons hun enge, deterministische, fantasieloze wereldbeeld poogden op te leggen.

Langzaam maar zeker begin ik hen dankbaar te zijn. Is het niet zo dat zij heel veel zinnige zaken onwaarschijnlijk versneld hebben door met zo weinig talent te liegen en bedriegen dat we dagelijks een gratis cursus -hoe herken ik een manipulatieve narcist- voorgeschoteld kregen.


Nog nooit in de geschiedenis is er zo een groot verlangen geweest om onze lichamen weer te leren kennen, om te luisteren naar wat ons hart ons influistert. De propaganda taal van menig politieker leerde ons dat we op hen niet al te veel moeten rekenen als we onszelf een mooie toekomst toewensen. Voor het eerst beginnen onze lijven te verlangen naar een soort van samenleven dat eenvoudiger, eerlijker, intuïtiever en vooral veel liever is. Velen onder ons zien in dat onze toekomst helemaal niet hoeft te zijn zoals ze voorgekauwd is.


We hoeven niet mee te draaien in systemen die ons mentaal en fysiek ziek maken. We hoeven niet een leven lang door te brengen in de illusie dat we concurrerende wezens zijn die elkaar dienen te bekampen in een gevecht dat ‘leven’ heet. We hoeven onszelf niet te omringen met status producten die ons niet dienen met hun idiote functies. We hoeven elkaar niet te bekampen met scheldtirades die nog nooit één iemand van mening heeft doen veranderen. We kunnen gewoon luisteren naar elkaar en voelen dat waarheid langzaam ontstaat als alles gezien mag worden.


Het is een voorrecht nu te leven. Het is een voorrecht om te winnen zonder strijd. Het is een voorrecht dat niemand hoeft te verliezen. Het is voorbij, winnen en verliezen. Het gaat simpelweg om zijn en laten zijn. Zij die niet langer onderhevig zijn aan manipulatie mogen trots zijn op zichzelf.


U hebt een lange weg afgelegd. U hebt in de storm gestaan. U bent het mikpunt van spot geweest. U hebt gezocht tot u uiteindelijk vond. U hebt uw waardigheid gevonden. U hebt zich bevrijd van het juk dat u een zielloos wezen bent dat moet dansen naar de dollars van de manipulatie monsters die zich verstopten in schaapvacht. Zij zijn u kwijt.

U bent niets kwijt. U hebt uw vrijheid gevonden, vrijheid van zijn. En dat, lieve medemens, zal besmettelijker blijken dan eender wat. Tijd en geduld. Er komt een dag dat de meerderheid van de wereld een wereld creëert waar manipulatie zelfs niet meer denkbaar is. Die wereld is misschien dichter dan ooit. En ooit was die verder dan ooit.


En zo zie je maar: ‘elk nadeel heb z’n voordeel’, zoals de grote filosoof Cruijf zei. Ik stel voor dat we de moed bewaren om geduldig te kunnen zijn. Ik stel voor dat we ons laten stralen. En laat ons, in vrede, toekijken naar het schouwspel van manipulatieve klauwen die hun laatste trucjes uitvoeren, voor ze definitief verdwijnen op de zwarte pagina’s in de geschiedenis.


Ik zie u, jij ziet mij, wij zien elkaar.

Ik voel u, jij voelt mij, wij voelen elkaar.

Liefde, aan allen.

21 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Onlangs had ik het genoegen in een lichte discussie te belanden met een wetenschapper. U weet wel, een echte, eentje die aan de universiteit werkt. In zijn discours ontwaarde ik zoveel angst dat de vr

(een warme ode aan zij die spreken, ook als dat niet gewenst is) Ik zie mooie kinderoogjes met de wenkbrauwen gefronst die dromend naar de sterren datgene zien wat ooit eens was Wat niets lijkt blijkt

Het is een koude wereld Waar voor en tegens Voorgesteld worden als Alternatief voor zijn Het is een koude wereld Waar angst regeert En gedachten gesmoord worden Onder dwang van zij Die ons beschouw